Szkoła Podstawowa im. bł. ks. Edwarda Grzymały w Sadownem

Pedagog

2 kwietnia, 2020

Kochani uczniowie, pamiętam Waszą radość, kiedy p. dyrektor podawała informację o zawieszeniu lekcji. Doskonale rozumiem, że taka dodatkowa przerwa od zajęć w szkole wyzwoliła w Was pozytywne emocje. Wtedy jeszcze nie spodziewaliście się, że okres, w którym nie będziecie odwiedzali swojej szkoły, a co za tym idzie spotykali swoich rówieśników przedłuży się……………… Przed Wami okres trudnej pracy nową metodą online i godziny spędzone w domu. Zachęcam Was, abyście nie marnowali tego czasu i systematycznie realizowali zadania przesyłane przez Waszych nauczycieli. Jeżeli znajdziecie wolną chwilę, zaglądajcie też na naszą stronę, gdzie będziemy zamieszczały informacje dla Was i Waszych rodziców. Nie chcemy Was zanudzać, ani przemęczać, bo rozumiemy, że w obecnej sytuacji dostęp do komputera bywa trudny. Będzie nam miło, gdy zajrzycie czasami do naszej zakładki. Uwierzcie- my też za Wami tęsknimy! Zapraszamy Was do obejrzenia filmu.

06.04.2020 r

Jak rozmawiać z dzieckiem o epidemii koronawirusa?

Wszyscy znaleźliśmy się w trudnym momencie, przeżywamy trudne dla nas emocje. Jak powiedzieć o
tym dziecku, co powiedzieć, jak je uspokajać, jak odpowiadać na pytania?

1. Zadbaj o siebie, swoje emocje.

Przede wszystkim, co najważniejsze, uspokój swoje emocje. Zatroszcz się o samego siebie, staraj się być spokojny i nie popadaj w panikę. Odizoluj się od niesprawdzonych informacji, od źródeł, które mają wzbudzać Twoją panikę, kontroluj czas, jaki spędzasz przed telewizorem czy komputerem, przyswajając kolejne informacje o wirusie. Zadbaj o swój spokój. Dopiero wtedy będziesz gotowy na rozmowę z dzieckiem.

2. Zadbaj o odpowiedni moment.

Nawiązując do powyższych informacji, postaraj się, by był to moment Twojego spokoju. Nie
rozmawiaj z dzieckiem tuż po tym, jak obejrzałeś kolejną konferencję rządu, która mocno pobudziła
Twoje emocje, czy po przeczytaniu informacji, która wzbudza Twój niepokój. Niech będzie to
moment, gdy Twoje emocje już opadły, gdy przeczytałeś coś, co i Ciebie uspokoiło, np. że we
Wrocławiu jeden z naukowców właśnie zidentyfikował białko istotne w rozwoju wirusa, co przybliża
nas znacznie do wynalezienia leku na koronawirusa. Twój spokój z pewnością udzieli się dziecku.
Znajdź taki moment w ciągu dnia, gdy będziesz miał chwilę czasu dla dziecka, czas nie tylko na powiedzenie, co Ty o tym myślisz i co wiesz, ale przede wszystkim czas na udzielenie odpowiedzi na wszystkie pytania dziecka. Zadbaj o spokój i przestrzeń do takiej rozmowy.

3. Rozpoznaj, jakiej wiedzy Twoje dziecko potrzebuje.

Przede wszystkim pamiętaj, że to Ty – rodzic najlepiej znasz potrzeby swojego dziecka, wiesz jaką
porcję informacji dziecko może i chce przyjąć, znasz jego reakcje i sposób przeżywania emocji. Jeśli
Twoje dziecko zadaje mnóstwo pytań o koronawirusa, to prawdopodobnie z jakiegoś powodu
potrzebuje tych informacji. Tak jak każdy z nas. Jeśli Twoje dziecko jest silnie lękowe, reaguje dużym niepokojem na wydarzenia z ostatnich dni, zamknięcie szkoły, kina, robienie większych zakupów, przyjrzyj się, czego naprawdę Twoje dziecko potrzebuje w tej chwili. Z dużym prawdopodobieństwem potrzebuje spokoju, opanowania pobudzenia, Twojej pomocy w poradzeniu sobie z niepewnością, lękiem. Przekazuj dziecku rzeczowe, merytoryczne, sprawdzone informacje, ale zadbaj o to, by nie było ich za dużo oraz by były dostosowane do wieku dziecka. Przygotuj sobie kilka informacji, które uspokoją Twoje dziecko, np. że w Chinach epidemia już ulega wyciszeniu, więc ten stan minie, jest przejściowy, wrócimy do szkół i przedszkoli, będziemy mogli iść do kina, a obecna sytuacja jest tylko chwilowa.
Jeśli zaś Twoje dziecko bagatelizuje problem, możesz mu przekazać znacznie więcej informacji, zadbaj o jego pełne uświadomienie, mów o konieczności częstego mycia rąk i ograniczania wychodzenia z domu. Wyjaśniaj powody, odpowiadaj na pytania, rozwiewaj wątpliwości.

4. Bądź otwarty na pytania dziecka, zadbaj o rzetelne informacje.

Bez względu na przebieg rozmowy, najważniejsze jest samo jej podjęcie. Wciąż spotykam dzieci,
które zadają mnóstwo pytań o wirusa, bo owszem zamknięto szkoły, ale z dnia na dzień i nikt z nimi o
tym nie porozmawiał, nie wiedzą co właściwie się dzieje – czy to nowe ferie, czy można iść do kolegi
itd. Rodzice często chcą chronić swoje dzieci, nie przekazując im wiedzy, co jeszcze potęguje lęki
dziecka. To Ty, jako rodzic powinieneś przekazać swojemu dziecku cenne wyjaśnienie, dlaczego nie
możemy iść do kina, teatru, choć byliśmy umówieni, dlaczego nie można zrobić przyjęcia
urodzinowego, choć przecież wszyscy byli zaproszeni, dlaczego nie chodzimy do szkoły, przecież za
chwilę mieliśmy mieć apel z okazji Pierwszego Dnia Wiosny. Spokojnie, rzeczowo wyjaśnij dziecku
obecną sytuację, posługuj się tylko sprawdzonymi informacjami. Wiele dzieci wiedzę o wirusie
czerpie z Internetu, memów, od kolegów, z żartów wujka itd. To z pewnością nie wystarczy, by nasze
dziecko potraktowało sprawę poważnie, ale jednocześnie nie wpadało w panikę.
Każdy dorosły posiada lepiej lub gorzej funkcjonujące mechanizmy racjonalizacji i kiedy przeczyta
informację z kategorii absurdalnych, wywołujących panikę, potrafi się opanować, powiedzieć sobie –
„Co za bzdury, nie będę tego oglądać” albo uruchamiając logiczne myślenie, opanować lęk. Dzieci zaś
właśnie tego nie potrafią, dlatego rozmowa z dzieckiem o koronawirusie jest tak ważna. Pamiętaj, że
dzieci, tak jak dorośli, muszą wiedzieć, by opanować lęk, dlatego nie izoluj dziecka od informacji, ale
uważnie kontroluj źródła, z których tę wiedzę czerpie. Poza tym, kiedy usiądziesz z dzieckiem i
będziesz otwarty na jego potrzeby, dajesz mu gwarancję, że traktujesz je poważnie, że szanujesz jego
emocje.

Kilka ważnych rad:

  • Przede wszystkim uważnie obserwuj swoje dziecko, zwracaj uwagę na to, jak sobie radzi, czy nie zmieniły się jego reakcje – co może być cenną wskazówką jakiej rozmowy ono potrzebuje, jakie informacje, mogą mu pomóc odpowiedzieć na te potrzeby.
  • Jeśli nie znasz odpowiedzi na pytania dziecka, mów o tym otwarcie, każdy z nas ma jednak ograniczoną wiedzę o wirusie. Jeśli dziecko przyłapie Cię na kłamstwie, może znacząco
    podupaść jego poczucie bezpieczeństwa – „Skoro mama kłamie, to na pewno jest bardzo źle”.
  • Nie obawiaj się pytań z serii: „Czy wszyscy umrzemy?”, „Czy czeka nas zagłada?” Pamiętaj, że
    dla dzieci, podobnie jak dla nas wszystkich, jest to zupełnie nowa, nadzwyczajna sytuacja.
    U dzieci takie wyjątkowe okoliczności często budzą nadmierny lęk. Dla nas zaś jest to
    wskazówka, że nasze dziecko naprawdę potrzebuje tej wiedzy, traktujmy je poważnie.
  • Pamiętaj, że dzieci bardzo uważnie przyglądają się także naszym reakcjom. Jeśli Ty często
    wpadasz w panikę, głośno wykrzykując nowe informacje, Twoje dziecko z pewnością tę panikę przejmuje. Jeśli nie pozwalasz dziecku wychodzić do kolegów, a sam wychodzisz na
    regularne zakupy, bądź przygotowany na pytania, dlaczego on nie może, a Ty tak.
  • Jeśli jednak Twoje dziecko nie chce rozmawiać, uszanuj jego decyzję, ale wskaż swoją
    dostępność – „OK, gdybyś jednak potrzebował rozmowy, jestem dla Ciebie w każdym
    momencie”. Bądź przy tym uważnym obserwatorem, co sprawia, że Twoje dziecko unika
    rozmowy – być może ilość informacji już go przerasta, może potrzebuje więcej czasu, a może
    po prostu wybrałeś zły moment na rozmowę.
  • Zwróć uwagę, że czas, który spędzimy razem w domach można wykorzystać na budowanie relacji rodzinnych, które dla dziecka są fundamentem poczucia bezpieczeństwa. Spędzajcie ze sobą dużo czasu, dużo rozmawiajcie, bawcie się razem, odbudujcie więzi, które na co dzień bywają czasowo ograniczone. Bądźcie dla siebie!
  • Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko nie radzi sobie z lękiem, jaki wywołuje w nim epidemia, a
    Ty nie wiesz jak mu pomóc, nie umiesz sobie z tym poradzić, poszukaj pomocy u specjalisty.

 za: Centrum Psychoterapii i Szkoleń CONSILIA+

16.04.2020 r

Ćwiczenia relaksacyjne – oręż w walce ze stresem

© ofeminin

Stres każdego dnia towarzyszy każdemu z nas. To jednak nie powód, by zaprzyjaźnić się z nim i traktować go, jako nieodłącznego towarzysza naszego życia. Warto podjąć z nim walkę, by nie przejął całkowitej kontroli nad nami

Ćwiczenia relaksacyjne są prostą drogą do okiełznania stresu. Możesz wykonywać je zawsze, kiedy poczujesz, ze stres zaczyna Cię paraliżować i uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Możesz także wprowadzić je do rozkładu swojego dnia. Prezentujemy 5 najprostszych, które bez problemu wykona każdy z Was!

Oddychaj głęboko
To ćwiczenie wydaje się być najprostszym, ale szczególnie początkującym osobom może być trudno zapanować nad oddechem. Ćwiczenie rozpocznij od położenia jednej dłoni na brzuchu, drugiej na klatce piersiowej. Zrób głęboki wdech przez nos, ustami wypuszczaj powietrze. Powtórz ćwiczenie 6 razy, skoncentruj się na tym, by oddechy były rzeczywiście bardzo głębokie. Pamiętaj, nie śpiesz się, rób ćwiczenie powoli.

Stretching jest świetną metodą na oczyszczenie ze stresu swojego ciała i umysłu.
Rozpocznij od wyciągnięcia rąk nad głową. Stań na palcach i maksymalnie wyciągnij swoje ciało. Wytrzymaj w tej pozycji około 15 – 20 sekund. Powtarzaj ćwiczenie 5 razy. Inna opcja : stań w największym możliwym rozkroku. Połóż ręce na podłodze, jak najdalej od nóg (stopy nie powinny odrywać się od podłogi). Jeśli możesz oprzyj się na przedramionach. Wytrzymaj w  pozycji 15 – 20 sekund i 5 razy powtórz ćwiczenie.

Potrząsanie swoim ciałem pozwoli rozładować stres, a dodatkowo będzie dla ciebie dobrą zabawą. Stań w małym rozkroku. Stopy ustaw na szerokość barków. Rozluźnij ręce. Energicznie nimi potrząsaj. Następnie delikatnie wpraw w ruch ramiona i głowę. Przesuwaj ruch na tułów i nogi. Ruszaj całym ciałem. Nagle przerwij ruchy, i zrób swobodny skłon. Pozwól dłoniom dotknąć podłogi. Daj upust wszystkim troskom.

Joga i pilates to świetne sposoby na walkę ze stresem. Pomagają pracować na swoim ciałem, oczyszczają umysł, rozładowują napięcie i uczą, jak poprawnie oddychać. Szczególnie ważnym ćwiczeniem na walkę ze stresem jest pozycja kota. Dzięki niej wzmocnisz układ nerwowy, wyciszysz umysł i wyeliminujesz negatywne skutki stresu. Zrób klęk podparty. Ręce nie powinny być wysunięte poza barki. Weź głęboki wdech przez nos. Wydychając powietrze opuść delikatnie głowę, wyciągnij do góry kręgosłup. Pozostań w tej pozycji od 30 sekund do 3 minut.

za: Paulina Kurowska. Ofemin

09.05.2020 r

Akcja ,,Ratujmy nasze pszczoly”

Zachęcam Was do udziału w akcji ,,Ratujmy nasze pszczoły”. Polega ona na: zorganizowaniu spodków, misek z wodą i kamieniami dla pszczół w czasie suszy oraz uzupełnianiu ich w płyn, w razie potrzeby. Kamienie są ważne, żeby owady się nie potopiły i miały się na czym oprzeć. To dzięki pszczołom możemy cieszyć się ogromną różnorodnością warzyw i owoców. Razem, możemy więcej! Dołącz!

Szkoła Podstawowa im. bł. ks. Edwarda Grzymały w Sadownem